Mini-trauma’s

Mini-traumas2

David Hargreaves beschrijft in zijn theorie over mini-trauma’s in het kunstonderwijs dat bij een traumatische ervaring de kennis beter blijft hangen.

Hargreaves pleit voor het creeren van momenten waarin leerlingen een soort mini-trauma door kunst beschouwing ondergaan. De liefde voor kunst ontstaat bij veel mensen, die nu nog zelf naar musea gaan, niet door een boek of door een leraar die gepassioneerd verteld, maar door een ontmoeting met een werk dat ze raakt.

Dus: van kunst leren houden is een ervaring.

Er zijn werken die door hun klassieke schoonheid alleen al dit effect op veel mensen hebben, bijvoorbeeld de Nachtwacht of de Sixtijnse kapel. Sommige kunst heeft iets meer informatie nodig om gewaardeerd te worden. Sommige kunst is makkelijker te behappen voor een beoefende kijker. Vandaar dat het veel kijken en abosrberen van kunst een geoefende kijker kweekt.

Hoe kan een leraar op een mini-trauma afsturen? Hargreaves vindt dat een school geen plek is voor kunst educatie. De kunstwerken moeten in werkelijkheid worden beleefd. Tentoonstellingen bezoeken is dus essentieel voor het ervaren van een mini-trauma wat kan leiden tot een liefde voor kunst.

Voorbereiding treffen voor het bezoek is zeker belangrijk maar mag de ervaring van de leerling niet in de weg zitten. Té veel informatie zorgt dat het mini-trauma bij voorbaat minder kans heeft te slagen.

Sommige leerlingen vinden tentoonstellingen bezoeken ook gewoon niet leuk. Vaak komt dat door informatie-gebaseerd “klassiek” onderwijs. Het roept, bij leerlingen die toch al niet veel met kunst hebben, aversie op. Andere leerlingen vinden een tentoonstellingsbezoek jusit inspirerend. Het is belangrijk om gelijkgestemden met elkaar hun positieve of negatieve trauma te laten verwerken.

Een oplossing hiervoor zou zijn om leerlingen meer leiding te geven in de informatie die ze voorgeschoteld krijgen. Zoals Hargreaves al in 1983 zei: “Ik vraag me bijvoorbeeld af of leerlingen, in plaats van de conventionele kunstbeschouwingsles …, er baat bij zouden hebben als ze zelf hun eigen kusntvoorwerpen zouden mogen uitkiezen.” (Hargreaves, p. 47) Het voordeel van het uit laten kiezen door de leerlingen zelf is dat de kans om een negatief trauma kleiner is. Ook is vakoverstijgend les geven een goede optie volgens Hargreaves, zodat leerlingen met andere interesses ook worden geinspireerd.

Goed kijken is net zo belangrijk voor creeeren als alleen maar produceren, wat vaak wel bij kunstles het geval is. Mini-trauma’s worden geholpen door een verassings effect. Zij het in het museum of in de klas. Leerlingen moeten leren kijken om zo beter te kunnen creeeren. Leren kijken is volgens Hargreaves voor iedereen belangrijk omdat (quote van Reed) “Immers vanuit ons gezond verstand en vanuit de psychologie weten we dat esthetische impulsen .. behoren tot de standaarduitrusting van het kind…”

Bron foto:
http://www.guardian.co.uk/education/2009/sep/22/secondary-education-transformation-david-hargreaves
Bron tekst:
F. Haanstra, D. H. Hargreaves, M. Middelkoop, T. Dijhuis, M. de Vreede, J. Stehouwer, V. Bergman. “Determinanten van leren over kunst” (1995, LOKV, Nederlands Instituut voor Kunsteducatie: Utrecht)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: